بنای یادبود واشینگتن؛ هرآنچه باید درباره نماد ملی آمریکا بدانید

کمتر بنایی را می‌توان پیدا کرد که تنها با یک نگاه، برای میلیون‌ها نفر یادآور یک کشور باشد. بنای یادبود واشینگتن یکی از همین سازه‌هاست؛ ابلیسکی عظیم که در قلب واشینگتن دی‌سی قرار گرفته و بیش از ۱۴۰ سال است به عنوان یکی از شناخته‌شده‌ترین نمادهای ایالات متحده شناخته می‌شود.

بسیاری این بنا را صرفاً یک ستون سنگی بلند تصور می‌کنند، اما واقعیت چیز دیگری است. پشت ساخت این یادبود، دهه‌ها کشمکش سیاسی، کمبود بودجه، جنگ داخلی آمریکا، تغییر مصالح ساختمانی و یکی از بلندپروازانه‌ترین پروژه‌های قرن نوزدهم قرار دارد. همین اتفاقات باعث شده است که بنای یادبود واشینگتن تنها یک اثر معماری نباشد، بلکه بخشی از تاریخ شکل‌گیری آمریکا محسوب شود.

اگر قصد سفر به واشینگتن دی‌سی را دارید یا به تاریخ و معماری علاقه‌مند هستید، شناخت این بنای تاریخی دید متفاوتی نسبت به یکی از مشهورترین جاذبه‌های آمریکا به شما خواهد داد.

بنای یادبود واشینگتن کجاست؟

بنای یادبود واشینگتن در مرکز مجموعه National Mall در شهر واشینگتن دی‌سی قرار گرفته است. این موقعیت باعث شده که از بسیاری از نقاط شهر قابل مشاهده باشد و نقش محور اصلی میان ساختمان کنگره آمریکا و یادبود لینکلن را ایفا کند.

در اطراف این بنا، مهم‌ترین جاذبه‌های تاریخی و موزه‌های اسمیتسونین قرار دارند؛ بنابراین اغلب گردشگران بازدید از آن را با سایر دیدنی‌های شهر ترکیب می‌کنند.

بنای یادبود واشینگتن برای چه کسی ساخته شد؟

این بنا به افتخار جرج واشینگتن، نخستین رئیس‌جمهور ایالات متحده و فرمانده ارتش استقلال آمریکا ساخته شد.

پس از درگذشت او در سال ۱۷۹۹، پیشنهادهای متعددی برای ساخت یک یادبود ملی مطرح شد؛ اما اختلاف‌های سیاسی و محدودیت‌های مالی باعث شد اجرای پروژه برای چند دهه به تعویق بیفتد.

در نهایت در نیمه قرن نوزدهم، انجمن Washington National Monument Society مسئولیت جمع‌آوری کمک‌های مردمی و آغاز پروژه را برعهده گرفت.

تاریخ ساخت بنای یادبود واشینگتن

تاریخ ساخت بنای یادبود واشینگتن

عملیات ساخت «بنای یادبود واشینگتن» (The Washington Monument) در سال ۱۸۴۸ میلادی در شهر واشینگتن دی‌سی آغاز شد، اما پروژه خیلی زود با مشکلات مالی روبه‌رو شد. چند سال بعد، اختلافات سیاسی و سپس آغاز جنگ داخلی آمریکا، روند ساخت را کاملاً متوقف کرد.

این توقف نزدیک به ۲۳ سال ادامه داشت.

پس از پایان جنگ و با حمایت دولت فدرال، عملیات ساخت دوباره در دهه ۱۸۷۰ از سر گرفته شد. از آنجا که معدن اولیه دیگر در دسترس نبود، سنگ مرمر مورد استفاده از معدن دیگری تهیه شد. همین موضوع باعث شده است که امروزه در بخش میانی بنا، تغییر محسوسی در رنگ سنگ‌ها دیده شود؛ ویژگی‌ای که اکنون به یکی از شناخته‌شده‌ترین مشخصه‌های ظاهری این سازه تبدیل شده است.

سرانجام ساخت بنا در سال ۱۸۸۴ به پایان رسید و افتتاح رسمی آن در سال ۱۸۸۸ انجام شد.

معماری بنای یادبود واشینگتن

طراح اصلی این پروژه، رابرت میلز، یکی از نخستین معماران حرفه‌ای آمریکا بود.

طرح اولیه او بسیار پرجزئیات‌تر از چیزی بود که امروز دیده می‌شود و شامل ستون‌های متعدد، مجسمه‌ها و عناصر تزئینی کلاسیک بود. با این حال، محدودیت بودجه باعث شد طرح نهایی به شکل یک ابلیسک ساده و الهام‌گرفته از معماری مصر باستان اجرا شود.

سادگی این طراحی، یکی از مهم‌ترین دلایل ماندگاری آن است. برخلاف بسیاری از بناهای یادبود قرن نوزدهم، فرم مینیمال این سازه باعث شده حتی پس از گذشت بیش از یک قرن، همچنان مدرن و چشمگیر به نظر برسد.

ارتفاع بنای یادبود واشینگتن چقدر است؟

ارتفاع این سازه ۵۵۵ فوت و ۵ و یک‌هشتم اینچ (حدود ۱۶۹ متر) است.

هنگام تکمیل پروژه در سال ۱۸۸۴، این بنا عنوان بلندترین سازه ساخته‌شده توسط انسان در جهان را به دست آورد و رکوردی را که قرن‌ها در اختیار کلیسای جامع کلن بود، شکست.

این عنوان البته مدت زیادی دوام نداشت؛ زیرا چند سال بعد برج ایفل در پاریس ساخته شد و رکورد جدیدی ثبت کرد.

با این حال، بنای یادبود واشینگتن همچنان بلندترین سازه سنگی جهان و بلندترین ابلیسک ساخته‌شده تاکنون محسوب می‌شود.

داخل بنای یادبود چه چیزی وجود دارد؟

بسیاری تصور می‌کنند فضای داخلی بنا کاملاً خالی است؛ اما این تصور درست نیست.

درون بنا یک آسانسور مدرن و همچنین پلکانی با ۸۹۷ پله قرار دارد. در طول مسیر، بیش از ۱۹۰ سنگ یادبود از سوی ایالت‌های آمریکا، شهرها، سازمان‌های مختلف و حتی برخی کشورها به این پروژه اهدا شده‌اند.

این سنگ‌های یادبود، نوعی نمایشگاه تاریخی دائمی محسوب می‌شوند که روند ساخت بنا و مشارکت نهادهای مختلف را روایت می‌کنند.

بازدید از بنای یادبود واشینگتن

امروزه بازدیدکنندگان می‌توانند با آسانسور به سکوی دید در بالاترین نقطه بنا بروند.

از این ارتفاع، چشم‌اندازی ۳۶۰ درجه از واشینگتن دی‌سی دیده می‌شود؛ منظره‌ای که ساختمان کنگره، کاخ سفید، یادبود لینکلن، رودخانه پوتوماک و بخش بزرگی از شهر را در بر می‌گیرد.

به دلیل استقبال زیاد گردشگران، دریافت بلیت از پیش یا رزرو اینترنتی معمولاً بهترین راه برای بازدید است؛ به‌ویژه در فصل‌های پرگردشگر.

حقایق جالب درباره بنای یادبود واشینگتن

حقایق جالب درباره بنای یادبود واشینگتن

برخلاف ظاهر ساده بنا، نکات جالبی درباره آن وجود دارد:

  • بلندترین ابلیسک سنگی جهان است.
  • بیش از ۳۶ هزار قطعه سنگ در ساخت آن به کار رفته است.
  • نوک بنا با کلاهکی از جنس آلومینیوم پوشیده شده؛ فلزی که در زمان ساخت، فلزی بسیار ارزشمند محسوب می‌شد.
  • تفاوت رنگ سنگ‌ها یادگار توقف ۲۳ ساله پروژه است.
  • این بنا یکی از پربازدیدترین جاذبه‌های تاریخی آمریکا به شمار می‌رود.

چرا بنای یادبود واشینگتن همچنان اهمیت دارد؟

اهمیت این بنا تنها به ارتفاع یا قدمت آن محدود نمی‌شود.

بنای یادبود واشینگتن نمادی از دوره‌ای است که ایالات متحده در حال تثبیت هویت ملی خود بود. روند طولانی ساخت، مشکلات اقتصادی، جنگ داخلی و ادامه پروژه پس از سال‌ها توقف، همگی بخشی از داستان شکل‌گیری این یادبود هستند.

همین پیشینه تاریخی باعث شده است که امروزه این سازه نه فقط یک جاذبه گردشگری، بلکه بخشی از حافظه تاریخی آمریکا باشد.

جمع‌ بندی

بنای یادبود واشینگتن نمونه‌ای کم‌نظیر از تلفیق تاریخ، معماری و هویت ملی است. پروژه‌ای که از سال ۱۸۴۸ آغاز شد، بیش از سه دهه طول کشید تا به پایان برسد و اکنون یکی از مشهورترین نمادهای جهان محسوب می‌شود.

اگر روزی به واشینگتن دی‌سی سفر کنید، احتمالاً نخستین سازه‌ای که از فاصله دور توجه شما را جلب می‌کند همین ابلیسک سفیدرنگ خواهد بود؛ بنایی که هر بخش از آن، از تفاوت رنگ سنگ‌ها گرفته تا ارتفاع چشمگیرش، روایتی واقعی از تاریخ ایالات متحده را در خود حفظ کرده است.

safarcity

دیدگاهتان را بنویسید