کشف شهر گمشده رومی پس از ۲ هزار سال در سوئیس؛ زندگی باستانی تاسگتیوم دوباره آشکار شد

باستان شناسان پس از گذشت بیش از دو هزار سال موفق شدند بخش هایی از یک شهر باستانی رومی را در نزدیکی دریاچه کنستانس در شمال سوئیس از زیر خاک بیرون بیاورند. این کشف که در منطقه اشنس انجام شده، بخش هایی از مرکز شهر «تاسگتیوم» را آشکار کرده است؛ شهری که در دوران امپراتوری روم یکی از مراکز مهم تجاری و ارتباطی در شمال اروپا محسوب می شد.

یافته های جدید نه تنها اطلاعات تازه ای درباره معماری شهرهای رومی ارائه می دهند، بلکه تصویری دقیق تر از زندگی روزمره مردم، فعالیت های اقتصادی و نحوه سازگاری رومی ها با محیط های طبیعی دشوار مانند مناطق باتلاقی به دست می دهند. گویی خاک پس از دو هزار سال تصمیم گرفته بخشی از تاریخ را پس بدهد؛ البته باستان شناسان احتمالا ترجیح می دهند این اتفاق کمی زودتر رخ می داد تا مجبور نباشند هزاران ساعت با قلم مو دنبال گذشته بگردند.

کشف مرکز شهر باستانی تاسگتیوم در نزدیکی دریاچه کنستانس

کاوش های جدید در محوطه باستانی تاسگتیوم از ماه مارس آغاز شد و به کشف بخش هایی از مرکز این شهر رومی انجامید. این منطقه در دوران امپراتوری روم یکی از نقاط مهم در مسیرهای تجاری شمالی به شمار می رفت و ارتباط میان شهرهای مهمی مانند کنستانس و برگنتس را تقویت می کرد.

بررسی های باستان شناسان نشان می دهد که تاسگتیوم تنها یک سکونتگاه کوچک نبوده، بلکه شهری سازمان یافته با خیابان های مشخص، ساختمان های مسکونی و فضاهای عمومی بوده است. موقعیت جغرافیایی این شهر در کنار دریاچه کنستانس باعث شده بود به یکی از مراکز مهم انتقال کالا و ارتباط میان مناطق مختلف تبدیل شود.

در جریان این کاوش ها، پژوهشگران موفق شدند خیابان اصلی شهر را شناسایی کنند. در کنار این خیابان، بقایای خانه های چوبی، حیاط های ورودی و راهروهای سرپوشیده کشف شده است که نشان می دهد طراحی شهری تاسگتیوم بر اساس الگوهای رایج شهرسازی رومی انجام شده بود.

سازه های چوبی دو هزار ساله چگونه سالم باقی ماندند؟

یکی از شگفت انگیزترین بخش های این کشف، حفظ شدن سازه های چوبی شهر پس از گذشت حدود دو هزار سال است. معمولا چوب یکی از موادی است که به سرعت در طبیعت از بین می رود، اما شرایط خاص محیطی در منطقه تاسگتیوم باعث شده بقایای چوبی ساختمان ها تا امروز باقی بمانند.

رومی ها این شهر را در منطقه ای با زمین های مرطوب و باتلاقی بنا کرده بودند. برای افزایش استحکام ساختمان ها، آن ها از پایه های چوبی در زیر بناها استفاده می کردند. قرار گرفتن این چوب ها در محیطی با رطوبت دائمی و اکسیژن کم، روند تجزیه طبیعی را بسیار کند کرده و باعث حفظ شدن آن ها برای قرن های طولانی شده است.

این نوع کشفیات برای باستان شناسان اهمیت زیادی دارد، زیرا بقایای چوبی برخلاف سنگ و فلز، اطلاعاتی درباره روش های ساخت و ساز، فناوری های مهندسی و شیوه زندگی مردم عادی در اختیار پژوهشگران قرار می دهند.

کشف سکه، سفال و بقایای غذایی؛ سرنخ هایی از زندگی مردم روم باستان

در کنار بقایای معماری، باستان شناسان مجموعه ای از اشیای روزمره را نیز پیدا کرده اند که اطلاعات ارزشمندی درباره ساکنان تاسگتیوم ارائه می دهند. قطعات سفال، بقایای مواد غذایی و سکه های کوچک رومی از جمله مهم ترین یافته های این مرحله از کاوش هستند.

این اشیا نشان می دهند که ساکنان این شهر نه تنها در فعالیت های تجاری مشارکت داشتند، بلکه زندگی روزمره مشابه دیگر جوامع رومی را تجربه می کردند. ظروف سفالی می توانند اطلاعاتی درباره نوع غذا، شیوه نگهداری مواد خوراکی و روابط تجاری شهر با مناطق دیگر ارائه دهند.

سکه های کشف شده نیز به پژوهشگران کمک می کنند تا دوره های مختلف فعالیت اقتصادی شهر را بهتر مشخص کنند. این یافته ها معمولا مانند قطعات یک پازل تاریخی عمل می کنند و کنار هم قرار گرفتن آن ها می تواند تصویری کامل تر از گذشته ایجاد کند.

کشف سکونتگاه های رومی دیگر در اطراف دریاچه کنستانس

اهمیت این کشف تنها به شهر تاسگتیوم محدود نمی شود. هم زمان با این کاوش ها، باستان شناسان در نزدیکی شهر کنستانس آلمان نیز بقایای یک سکونتگاه روستایی مربوط به اواخر دوره روم را شناسایی کرده اند.

این محوطه شامل خانه های روستایی، ساختمان های ذخیره سازی و ظروف سفالی مربوط به سده های سوم تا پنجم میلادی است. وجود چنین سکونتگاه هایی نشان می دهد که نفوذ روم در این منطقه تنها به شهرهای بزرگ محدود نبود و جوامع روستایی نیز ارتباط نزدیکی با ساختار اقتصادی و فرهنگی امپراتوری داشتند.

پژوهشگران تاکنون حدود ۱۲۰ مزرعه و اقامتگاه روستایی رومی را در اطراف منطقه دریاچه کنستانس شناسایی کرده اند. این تعداد بالا نشان می دهد که این منطقه در دوران روم یکی از بخش های فعال در مرزهای شمالی امپراتوری بوده است.

نتیجه گیری

کشف بخش هایی از شهر باستانی تاسگتیوم پس از دو هزار سال، یکی از یافته های مهم باستان شناسی اخیر در منطقه دریاچه کنستانس محسوب می شود. حفظ شدن سازه های چوبی، خیابان های شهری، خانه ها و اشیای روزمره، فرصتی کم نظیر برای بررسی زندگی مردم در دوران امپراتوری روم فراهم کرده است.

ادامه این کاوش ها احتمالا اطلاعات بیشتری درباره نقش اقتصادی و اجتماعی این شهر ارائه خواهد کرد. هر کشف جدید در این منطقه نشان می دهد که بخش های زیادی از تاریخ هنوز در زیر خاک پنهان مانده اند و تنها منتظر هستند تا باستان شناسان، آرام و دقیق، آن ها را دوباره به جهان معرفی کنند.