مسیر دوچرخه ای ون گوگ در هلند؛ جایی که شب پرستاره روی زمین می درخشد

در نزدیکی شهر نونن و آیندهوون در هلند، یک مسیر دوچرخه معمولی به تجربه ای متفاوت از هنر، فناوری و میراث فرهنگی تبدیل شده است. مسیر دوچرخه ای «ون گوگ روزگارد» با الهام از یکی از مشهورترین آثار وینسنت ون گوگ طراحی شده و پس از تاریک شدن هوا با هزاران نقطه نورانی روی سطح خود جلوه ای شبیه به آسمان پرستاره ایجاد می کند.

این مسیر ۶۰۰ متری که در سال ۲۰۱۴ افتتاح شد، نمونه ای از ترکیب طراحی شهری با فناوری های نوین است. طراح آن، دان روزگارد، تلاش کرده است تجربه دوچرخه سواری را از یک جابه جایی ساده به بخشی از یک تجربه هنری تبدیل کند.

مسیر دوچرخه ای ون گوگ روزگارد کجاست؟

مسیر ون گوگ روزگارد در بخش شرقی آیندهوون و در نزدیکی نونن قرار دارد؛ منطقه ای که ارتباط مستقیمی با زندگی و آثار وینسنت ون گوگ دارد. این مسیر بین آسیاب های آبی Opwetten و Collse قرار گرفته است؛ هر دو آسیاب از مکان هایی هستند که ون گوگ آنها را در آثار خود به تصویر کشیده بود.

قرار گرفتن مسیر در چنین موقعیتی باعث شده است که پروژه تنها یک اثر هنری مستقل نباشد. بازدیدکنندگان می توانند در کنار تجربه مسیر نورانی، بخشی از مکان های مرتبط با زندگی و فعالیت هنری ون گوگ در برابانت را نیز ببینند. این مسیر همچنین بخشی از شبکه مسیرهای دوچرخه مرتبط با میراث ون گوگ در این منطقه است.

طراحی مسیر از نقاشی شب پرستاره الهام گرفته است

طراحی مسیر از نقاشی شب پرستاره الهام گرفته است

ایده اصلی طراحی این مسیر از نقاشی مشهور «شب پرستاره» اثر وینسنت ون گوگ گرفته شده است. در طراحی سطح مسیر، الگوهایی از خطوط چرخان و نقاط نورانی دیده می شود که حال و هوای بصری این نقاشی را به فضای شهری منتقل می کنند.

البته قرار نیست این مسیر یک نسخه واقعی از تابلوی ون گوگ باشد. طراحان پروژه، ویژگی های بصری اثر را به زبان دیگری ترجمه کرده اند؛ زبانی که به جای بوم نقاشی از آسفالت، سنگ های نورانی و فناوری استفاده می کند. نتیجه، نوعی ترکیب میان میراث هنری قرن نوزدهم و طراحی معاصر است.

چرا این مسیر شب ها می درخشد؟

یکی از جذاب ترین ویژگی های مسیر، هزاران سنگ و عنصر نورانی به کار رفته در سطح آن است. این عناصر در طول روز نور دریافت می کنند و پس از تاریک شدن هوا شروع به درخشیدن می کنند. به همین دلیل، ظاهر مسیر در روز با چیزی که پس از غروب دیده می شود تفاوت قابل توجهی دارد.

الگوی نورانی مسیر نیز تصادفی نیست. نقاط درخشان در کنار یکدیگر قرار گرفته اند تا بخش هایی از فضای بصری «شب پرستاره» را تداعی کنند. به این ترتیب، نورپردازی فقط برای روشن کردن مسیر استفاده نشده، بلکه خودش به بخش اصلی طراحی تبدیل شده است.

فناوری و هنر در یک مسیر دوچرخه

فناوری و هنر در یک مسیر دوچرخه

پشت این پروژه، همکاری میان استودیو روزگارد و شرکت مهندسی و زیرساختی Heijmans قرار دارد. هدف این همکاری، استفاده از فناوری برای ایجاد تجربه ای متفاوت در فضای عمومی بوده است.

استودیو روزگارد خود را یک آزمایشگاه طراحی اجتماعی معرفی می کند که در پروژه هایش تلاش می کند میان انسان، فناوری و محیط شهری ارتباط ایجاد کند. مسیر ون گوگ نیز بخشی از همین رویکرد است؛ یعنی زیرساختی که علاوه بر عملکرد اصلی خود، یک تجربه بصری و فرهنگی ایجاد می کند.

این پروژه در واقع بخشی از مجموعه ایده های مرتبط با مفهوم «بزرگراه هوشمند» روزگارد و Heijmans نیز بوده است. در این پروژه ها از نور، انرژی و فناوری های تعاملی برای ایجاد زیرساخت های متفاوت استفاده شده است.

ارتباط ون گوگ با شهر نونن چیست؟

اهمیت این مسیر زمانی بیشتر مشخص می شود که ارتباط ون گوگ با منطقه را بدانیم. ون گوگ بین سال های ۱۸۸۳ تا ۱۸۸۵ در نونن زندگی می کرد و بخش قابل توجهی از فعالیت هنری خود را در این منطقه انجام داد.

او در نونن تعدادی از مناظر و بناهای محلی را نقاشی کرد و «سیب زمینی خورها» نیز در همین دوره خلق شد. آسیاب های آبی Opwetten و Collse نیز از مکان هایی هستند که در آثار او بازتاب پیدا کرده اند. بنابراین، انتخاب این منطقه برای ساخت مسیر ون گوگ روزگارد ارتباطی مستقیم با میراث هنری این نقاش دارد.

مسیر ون گوگ روزگارد چگونه تجربه گردشگری را تغییر می دهد؟

بسیاری از جاذبه های مرتبط با هنرمندان در قالب موزه، گالری یا ساختمان های تاریخی ارائه می شوند. اما مسیر ون گوگ روزگارد شکل متفاوتی از مواجهه با میراث فرهنگی ایجاد کرده است.

در اینجا بازدیدکننده برای دیدن اثر هنری وارد یک فضای بسته نمی شود. کافی است هنگام غروب روی دوچرخه بنشیند و در مسیری حرکت کند که همزمان بخشی از یک زیرساخت شهری و یک اثر هنری عمومی است. این ویژگی باعث شده مسیر به یکی از نقاط قابل توجه در تجربه گردشگری مرتبط با ون گوگ در برابانت تبدیل شود.

جمع بندی

مسیر ون گوگ روزگارد نشان می دهد که یک فضای عمومی لزوما نباید تنها یک کاربرد مشخص داشته باشد. یک مسیر دوچرخه می تواند هم وسیله ای برای جابه جایی باشد، هم بخشی از میراث فرهنگی یک منطقه را روایت کند و هم تجربه ای هنری برای شهروندان و گردشگران بسازد.

این مسیر ۶۰۰ متری که در سال ۲۰۱۴ افتتاح شد، نمونه ای از تلاش برای پیوند دادن هنر، فناوری، گردشگری و طراحی شهری است. الهام از «شب پرستاره»، استفاده از عناصر نورانی و قرار گرفتن مسیر در منطقه ای مرتبط با زندگی ون گوگ، باعث شده است تجربه دوچرخه سواری در این نقطه به چیزی فراتر از یک سفر کوتاه تبدیل شود.

safarcity

دیدگاهتان را بنویسید